به: م. مقدم، و صابر نباتي
با مهر و فروتني
خورشيد شدي كه سوي من پر بزني
يا ماه، ... شبي ز پنجره سر بزنيافسوس كه تا طلوع مهتاب نظر
بر در كنم و، ... دريغ اگر در بزني
۞♠۞
تو ميگذري و، ... برگ برگِ نگاه
با باد خزان روان شود، ناگاهگر رسم هميشهي جهان رفتن ماست
بر من بگذر، براي لختي، آه! ...
به: عباس عارف
شاعرِ ”خواب آفتاب“
شادازاد! ... روي شيرواني شاعر*
خاموش نشيني به غزلخواني شاعر
آيينه هم از وجد به پا ميخيزد
زان شور سرايندهي هجراني شاعر
۞♠۞
* مصراع اول، برگرفته از شعر شاعر است:
حق با بلبلي است
كه ميخواند
شادازاد
روي شيرواني شاعر
يا بر شاخهي گلي
بيفراموشي و
بيياد
هلال هجراني
ماه
بر لالههاي شعلهي ابريشم،
از حلقههاي سيمي خاردار
ميگذرد؛ ـ
و،
هاشور ميزند
بر نطع ِ لاجورد!
ميعان آه و
شعلهي ابريشم سپيد،
از حلقههاي سيمي خاردار
گذر دارد.
جانا! به جهان در باور من، ـ
شوري تو بپروران!
با من بنشين، يك لحظه، همين! ـ
غم ... ميرود از دل و جان!
بگذر ز جهان فن است و گمان
پايان نپذيرد آن!
آشفتهدمي باور نكني از من سخني!
آتشنفسي هر شب هوسي
در من،
تو ... بپروري! ...
و شعر؛
همين: مصراع، مصراع،
كَلَمِههاي درهمتنيدهي نشور
رستگاري واژهها! ...
موج، موج،
خروش ِ رود ِ زندگي!
ضربه، ضربه،
ضربان ِ روان ِ روندگي!
ﮥ
زبان ِ زندهي گور و
همين: پرده، پرده،
آهنگ دلـازـدستدادگان ِ افتادهي عبور،
شكوه ِ هزارهها! ...
اسفند ۱۳۷۱
فلسفه و فرهنگ
جستار. داريوش آشوري
