فصل بهار است و شب ماهتاب
ريخته بر دشت و چمن سيم ناب
تازه سر از كوه بر آورده ماه
كاسته از تيرگي شامگاه
در كنار چمن، يا آرامگاه عشق، نخستين دفتر شعري سهراب سپهري است. شاعر اين كتاب را در تابستان ۱۳۲۶ به چاپ رسانده، با مقدمهاي به قلم دوستاش، عباس كيمنش، (مشفق). هرچند دگرگونيهاي بعدي شعر سهراب، آرامگاه عشق را به محاق كشاند؛ اما، كاركرد درونمايههاي بنيادي اين سروده، تا پايان، به شيوههاي مختلف در شعر سهراب باقي ماند. سهراب آرامگاه را از كارنامهي شعرياش در هشت كتاب خط زد؛ ولي، به همان دلايلي كه آهنگهاي فراموش شده، همواره يادآوري ميشود؛ در كنار چمن نيز، خواندني است؛ و، صد البته، در كار شناخت سرچشمههاي سرايش شاعر، سختبهكارآمدني ... بخشِ آغازينِ نخستين سرودهي سهراب را براي اينجا برگزيده و نقل ميكنم. ...
دنبالهي همين ديدار
